வியாழன், மார்ச் 31, 2005

ஓடிப்போனவளின் வீடு

Image hosted by Photobucket.com



அனிச்சையாய் திரும்பும் தலைகளின்
கீழ்வெட்டுப்பார்வைகள் சிதறிக்கிடக்கின்றன
அவ்வீட்டின் முற்றத்தில்

தெருவையடைத்து அவள் போட்டுச்சென்ற
கோலம் மிதிபட்டு சிதைந்து
வெறும் வண்ணத்தீற்றலாய்

பறிக்கப்படாத ஜாதிமல்லி
தரையில் உதிர்ந்து இன்னும்
மணம் பரப்பிக்கொண்டு
இருக்கிறது

இதுவரை இருந்த உறவுகள் மறந்து
தராதரங்கள் அலசப்படுகின்றன
தெருமுழுதும்

இரவில் கேட்கும் கேவல்கள்
சோகத்தை மீறிய அவமானத்தை
விழுங்க முயன்ற தோல்விகளை
ரகசியமாய் அறிவிக்கின்றன

எதிரியின் இழவுக்கும் துக்கம் கேட்கலாம்
வெறிச்சிடும் வீட்டில் பசித்த ஜிம்மியின்
ஊளைச்சத்தம் மட்டுமே

அவள் விட்டுச்சென்ற புடவைகளும்
பாட புத்தகங்களும் அங்கு
எதை உணர்த்தும் இனி?

நம்பத்தான் மறுக்கிறது மனது
எவனோ ஒரு பொறம்போக்கு
அந்த அழகுதேவதையை இன்னேரம்
அனுபவித்துக்கொண்டிருப்பான்
என்பதை

புதன், மார்ச் 23, 2005

சோமபானமும் ஒரு வாலிப விருந்தும்!

Image hosted by Photobucket.com

ஓசியில் சரக்கடிக்ககூட நேரத்திற்கு போகாத ஒரு பனானா சோம்பேறியை நீங்கள் பார்த்ததுண்டா? அது இந்த உலகத்திலேயே நான் ஒருத்தனாய்தான் இருப்பேன். சரியாய் 8 மணிக்கு ராமு மெஸ்சுக்கு வரச்சொன்ன மக்களின் பேச்சை மறந்தது என் தப்புதான். ஆனால் அதற்கு ஒரு சரியான காரணம் இருந்தது. உங்கள் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாமல் சொல்லுங்கள். ஒரு டாப் கிளாஸ் ஃபிகரிடம் 2 மணி நேரம் கடலை போட சான்சு கிடைத்தால் நீங்களும் இதைதானே செய்வீர்கள்? அதுவும் எந்தமாதிரி ஃபிகர்? ஸ்டெப்பி கிராப்பு, சானியா மிஸ்ரா, நயன்தாரா(ஹிஹி...அடிக்கடி இப்போ கனவுல வந்து "ஒரு வார்த்த பேச காத்திருந்தேன்"னு டார்ச்சர் பண்ணறாங்க!) ராய், ஜெனிபர் லோபஸ்(என்னது யாரா? வழவழான்னு இருக்கற இடுப்பை தையல் மெசினுல ஊசி போய்வர வேகத்துல ஆட்டிகிட்டு லபோதிபோன்னு பாடிக்கிட்டு(அது யாருக்கு வேணும்?!) ஆடுவாங்களே!!) இவங்க எல்லாத்தையும் புடிச்சி ஒரு மிக்ஸில போட்டு ஒரு நிமிசம் அடிச்சி எடுத்த கலவையா ஒரு பிகர் இருந்தா எப்படி இருக்குமோ அப்பிடி!! மனசுல ஏதாவது உருவம் தோணியிருக்கனுமே! பாட்டு கூட வருமே... "கட்டுனா இவள கட்டனுண்டா.. இல்ல கட்டுனவன் ......... ........ ........." Fill in the blanks நம்ப கானா அல்வாசிட்டி.விஜய் சரக்கு! சும்மா நினைக்கும் போதே ஒரு கிளுகிளுப்பு கால் கட்டைவிரல் நகத்துல இருந்து உச்சிமண்டை வரைக்கும் ஓடுதா இல்லையா? அப்போ 2 மணி நேரம் கடலை வறுத்தவனுக்கு எப்படி இருக்கும்? ஆனா நடந்த கதையே வேற! ஊருக்கு போக ரயில்வேஸ்டேசன் வரைக்கும் துணைக்கு வர அவள் அழைத்தபோதே நான் கொஞ்சம் வெவரமா இருந்திருக்கலாம்!

அவள்: நான் என் ஹேண்ட்பேக்க எடுத்துக்கறேன். நீ அந்த 2 சூட்கேசையும் லெதர்பையும் எடுத்துக்கறியா?
நான்: அதுக்கென்ன? இதோ எவ்வளவு ஈஸியா தூக்கறேன் பாரு!
அவள்: அய்யோ நீ கூட இருக்கும் போதுதான் ரொம்ப ஹெல்ப்புல்லா இருக்கு! தாகமா இருக்கு...
நான்: அப்பவே நான் 2 பாட்டில் தண்ணி வாங்கிட்டேன். கூட இந்த பெப்சியும் வச்சிக்க..
அவள்: ம்ம்ம்... ரயில்ல நீ இல்லாம ரொம்ப போர் அடிக்கும்
நான்: அதுக்குதான் பாரு... சிட்னிஷெல்டன் 2 வாங்கி இருக்கேன்...
அவள்: ஹை.. நீன்னா நீதான். புக் படிச்சிகிட்டே சூடா காபி குடிச்சிகிட்டே போனா சூப்பரா இருக்கும்....
நான்: அதுக்குதான் பாரு ப்ளாஸ்க்குல 2 காபி வாங்கி இருக்கேன்... கூட இந்த காட்பரீஸ் சாக்கலேட் பாக்ஸும் வச்சிக்க..
அவள்: மை காட்! யு ஆர் sooooooooooo cute!!!!!
இப்படி புள்ளைங்களுக்கு பெட்டி தூக்கறது காலேஜ்ல தெரிஞ்சதுனா அவ்வளவுதான்! ஓட்டியே கிழிச்சு காயப்போட்டுடுவானுங்க. இதுக்கெல்லாம் பயந்தா முடியுமா? துப்புக்கும் கிண்டலுக்கும் பயந்தா அவன் ஒரு சரியான கடலை நிபுணனே கிடையாது. ஒரு வழியா சிவப்பு சட்டை போடாமலேயே போர்ட்டர் வேலை பார்த்து, 327 ரூபாய்க்கு தண்டமும் அழுது திரும்பி வரும்போதுதான் போன வாரம் அம்மாவை திட்டிக்கொண்டே பஸ்ல ஏத்திவிட்டது ஞாபகத்துக்கு வந்து மனசுக்குல்ல வந்து ஒரு குண்டூசி எடுத்து லைட்டா குத்துச்சி....ம்ம்ம் பரவாயில்ல.. அதுனால என்ன? வரப்போற மருமகளுக்கு செஞ்சா அம்மா கோவிச்சிக்கவா போறாங்க?? ஹிஹி... நமக்கு கொஞ்சம் தன்னம்பிக்கை அதிகமுங்க!

அடடா.. கதை எங்கயோ போயிடிச்சி பாருங்க. இந்த ஃபிகர பாக்காமலேயே, இவகூட பேசாமலேயே, இவகுரல கேக்காமலேயே லவ் பண்ணற ஒரு கோக்குமாக்கான ஆசாமி எங்க கூட்டதுல இருந்தான். அவன் பேரு விவேக். இவளோட அண்ணன் பேரும் விவேக்காம்! அதுக்காக அவன் குடுக்கற பார்ட்டி தான் நான் மேல சொன்னது! இது எப்படி இருக்கு? கோவை ராமு மெஸ்னா ஏதோ இட்டிலி, தோசை மட்டும் கிடைக்கற இடமா நெனச்சிக்காதிங்க... நாம சரக்க மட்டும் வாங்கிகிட்டு போயிட்டம்னா ப்ளாஸ்டிக் டம்ளரு, ஐஸு, வாட்டர் பாட்டல், சிப்ஸூ, சோடா, ஒப்பனரு, தீப்பெட்டி, காரசுண்டல், சிக்கன் வருவல், மட்டன் கொத்சு, சில்லி கோபி, சிக்கன் 65, மட்டன் கீமா தோசை... அடடா... அப்படியே full மெனுகார்டையும் சொல்லிருவேன் போல... எல்லாம் கிடைக்கும். மங்க்கானும் மாட்டானும் தான் எங்க பேவரைட்... old monk and beef!!

10 மணிக்கி போய் சேர்ந்தப்ப பசங்க 4 ரவுண்டு முடிச்சிட்டனுங்க... பசங்கன்னா வேற யாரும் இல்லைங்க. விவேக், சங்கர், முரளி மற்றும் காந்தி(பேர பாத்தீங்களா?! அவங்க அப்பாம்மா என்னத்த நெனச்சு வச்சாங்களோ!). அந்த விவேக்குக்கு என்மேல எப்பவுமே ஒரு கடுப்பு கலந்த பாசம். ஏன்னா நம்ப ஃபிகர பத்தின தகவல் சுரங்கம் நாந்தான்னு அவனுக்கு தெரியும். அரை மப்புல என்னை பார்த்ததும் அவன் கேட்டது... " என்னடா.. உன் தங்கச்சிய்ய ஒழுங்கா அனுப்பிச்சி வச்சயா?" எனக்கு வந்த கடுப்புல முன்னாடி ஒரு டம்ளர் புல்லா ஊத்திவச்சிருந்தத அப்படியே வாயில கவுத்துகிட்டேன். சும்மா 2 GSLV ராக்கெட்ட ரெண்டு காதுக்குள்ளயும் விட்டு அது அப்படியே தொண்டை வழியா இறங்கி வயித்துக்குள்ள போய் வெடிச்சாமாதிரி ஒரு ஃபீலிங்! அப்பறம்தான் தெரிஞ்சது அது மிக்ஸிங் பன்னாம வச்சிருந்த ரா ரம்முன்னு. அடிவயத்துல இருந்து ஒரு தீ அப்படியே லைட்டா உடம்பெல்லாம் பரவ ஆரம்பிச்சது. விரல்நுனிகளும் காதுமடலும் அப்படியே பறபறங்குது. மக்கள் எல்லாரும் அப்படியே பேஸ்த் அடிச்சுப்போய் பாக்கறானுங்க... "அடப்பாவி... ஒரு கோட்டர் ரம்ம இப்படி கவுத்திக்கிட்டயே... மனுசனா நீ?"

ஒரு மணி நேரம் போச்சுது... அப்பறம் ஆரம்பிச்சது கூத்து... வெளிய வந்து ஒரு தம் பத்தவச்சி இழுக்கலாம்னு வாய்கிட்ட கொண்டுவந்தா ஏதோ செவப்பா தெரியுது... மாத்திபுடிச்சிருக்கேன்! மப்பு ஏறிடிச்சுடோய்!!! மெஸ்ஸ விட்டு வெளிலவந்து லெப்டுல திரும்புனா கோவை ரயில்வேஸ்டேசன். இங்க தானெ ஒரு புள்ளய ஏத்திவிட்டேன்...ஆங்.. ஞாபகம் வருது... "அடேய் விவேக்கு... இனிமே அவள பாக்காத... நான் அவள கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு இருக்கேன்.. இனிமே அவ உனக்கு அண்ணீ... எங்க சொல்லு... அண்ண்ண்ணீ...." செவத்த புடிச்சிகிட்டு தின்னது எல்லாம் வாந்தியா எடுத்து ரோட்டுக்கு சோறு போட்டுகிட்டு இருந்த அவன்... வெறும் காலுலயே 8 போட்டுகிட்டு என்னை பார்த்து வந்துகிட்டு இருந்தான்..."ழேய்..துழோகி.. உன்ன கொழ பன்ழ்லாமெ விடமாத்தேம்ம்.." பின்ன..? ஓசில நல்லா அவன் காசுல குடிச்சிட்டு அப்பறம் அவன் லவ் பண்ணற பொண்ணப்பத்தி இப்படி சொன்னா சும்மா இருப்பானா? அவன் துரத்த நான் ஓட மத்தவங்க எங்கள அடக்கப்பார்க்க நடுரோட்டில விழுந்து புரள ஆரம்பித்தோம்... என்ன குத்தவந்த அவன் தவறி பக்கத்துல இருந்த முரளி முகத்துல கைய வீச அவன் மூக்குல ரத்தத்தோட "என் அப்பா கூட என்ன இப்படி அடிச்சதில்லைனு" ஓன்னு அழ ஆரம்பிச்சான். நாங்க எங்க சண்டைய மறந்து அவன சமாதானபடுத்த ஆரம்பித்தோம். நடுரோட்டுல இஞ்சினியரிங் படிக்கற பசங்க நாங்க இருந்த நிலமைய அன்னைக்கு அப்துல்கலாம் பார்த்திருந்தாருன்னா இன்னைக்கு இளயசமுதாயத்த நம்பி ஜனாதிபதியாவே ஆகியிருக்கமாட்டாரு!

11 மணிக்குமேல பஸ் கிடையாது. இப்படியே வீட்டுக்கும் போகமுடியாது. எங்கள பெத்தவங்க பாவம் நாங்க கம்பைன்ட் ஸ்டடி பண்ணி அறிவ வளர்த்தப்போறோம்னு நிம்மதியா தூங்கிகிட்டு இருப்பாங்க... ஹட்கோல பசங்க தங்கி படிக்கறதுக்காக வாடகைக்கு எடுத்திருந்தா வீடுதான் ஒரே தஞ்சம்! அப்படியே ஒருத்தன் மேல ஒருத்தன் தொங்கி சாஞ்சி 2 காலும் ரோட்டுல கோடு போட அப்படியே உப்பிலிபாளயம் தாண்டி UMS வந்துட்டோம். அதுவழியாதான் திருப்பூர் பஸ்செல்லாம் போகும். அதுல ஏறி அவனாசி டிக்கட்டு வாங்குனா ஹட்கோல இறக்கிவிட்டுடுவான்! நடுரோட்டு நின்னு டிரைவர் கிட்ட திட்டு வாங்கி எல்லோரும் ஏறதுக்குள்ள அவருக்கு பிரசரு ஏறிக்கிச்சு... உள்ள உக்கார இடமில்லை. கல்யாணநாள்போல. ஆளாளுக்கு ஒரு கம்பிய பிடுச்சு தொங்க ஆரம்பிச்சோம். முரளி மூஞ்சி வீங்கிப்போய் நிக்க, நானும் விவேக்கும் ஒருத்தனை ஒருத்தன் மொறச்சபடி நிக்க, காந்தி ரொம்ப பொறுப்பா கண்டக்டர பார்த்து ஒரு வழி வழிஞ்சான்.
கண்டக்டர்: யாருப்பா டிக்கட் எடுக்கனும்?
காந்தி : சாழ்..நாங்கதாழ்ன்...
கண்டக்டர்: எத்தன?
காந்தி : தெழிழ்ழயே..
கண்டக்டர்: 5 பேரு இருக்கீங்க... 40 ரூபா எடு..
காந்தி : டிக்கட் எழுக்கமுடியாது சாழ்...
கண்டக்டர்: ஏம்பா?
காந்தி : சொழ்ன்னா கேளுங்க சாழ்.. எடுக்க முழிய்ழாது...
கண்டக்டர்: என்னாங்கடா? தண்ணிய போட்டுகிட்டு ரவுசா?
காந்தி : ரெண்டு கையும் மேழ புழிச்சிகிட்டு இழுக்கேன்.. எழுத்தா விழுந்த்துடுவேன்!!
கண்டக்டர்: அட குடிகார பசங்களா... டிக்கட்டுக்கு காசகுடுங்கடா..
காந்தி : முழியாது சாழ்... கைய எழுத்தா கீழ விழுந்த்துடுவேன்..
கண்டக்டர்: நாசமா போச்சி... இந்தா பாக்கட்டுல எவ்வளவு வச்சிருக்க?
அவரு எவ்வளவு எடுத்தாரு..எத்தன டிக்கட்டு குடுத்தாருன்னு அவருக்குதான் வெளிச்சம்! ஹட்கோல இறக்கிவிட்டுட்டு போனபிறகுதான் தெரிஞ்சது. முரளி வாட்ச்ச எவனோ பஸ்லயே கெளப்பிட்டான்னு!! ஒருமாதிரியா வீட்டை கண்டுபிடுச்சி அதைதொறக்கதுக்கு விட்ட அளப்பரைல பக்கத்துல எல்லாம் லைட்டு எரிய ஆரம்பிச்சது... எவனோ எவனையோ திட்டாரான்னு நெனச்சிக்கிட்டு உள்ள போய் அங்கங்க விழுந்ததுதான் தெரியும்... காலைல எழுந்து பார்த்தா ஒவ்வொருத்தன் உடம்புலயும் சிராய்ப்பு.. சட்டை புல்லா அழுக்கு... மண்ணு... எல்லாம் ரோட்டுல கெடச்ச பரிசுகள்! அப்பறம் அன்னைக்கு ஒருத்தனை ஒருத்தன் பார்த்து சிரிச்ச சிரிப்பு இன்னும் நினைவுல இருக்கு....

ம்ம்ம்... அப்பன் காசுல குடிச்சதுல இருந்த சந்தோசம் இப்போ எவ்வளவு சம்பாதிச்சி சொந்த காசுல குடிச்சாலும் 10% கூட வரமாட்டேங்குது.. அது ஏங்க?

நிற்க: அந்த ஃபிகர அப்பறம் யாரு கல்யாணம் பண்ணான்னு கேக்கறீங்களா? நாங்கெள்ளாம் தக்கி முக்கி அரியர் எல்லாம் முடிக்கறதுக்குள்ள அவ ஒரு அமெரிக்கா மாப்பிள்ளய கட்டிகிட்டு போய் புள்ளயும் பெத்து செட்டில் ஆகிட்டா!!!

மறுபடியும் நிற்க: அடுத்த வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமை கோயம்புத்தூர்ல விவேக்குக்கு கல்யாணம். கண்டிப்பா முந்துனநாளு சோமபானமும் சுராபானமும் ஓடும். இந்த கதைய மறுபடியும் அங்க கெளறப்போறதா முடிவு :)

மறுபடியும் மறுபடியும் நிற்க: தலைப்பு ஒரு மாதிரியா இருக்கேன்னு மொனங்காதிங்க! "மாமனாரின் இன்ப வெறி", "அஞ்சரைக்குள்ள வண்டி" மாதிரி ஒரு கவர்ச்சியா வைக்கலாம்னு... ஹிஹி...

செவ்வாய், மார்ச் 22, 2005

மீண்டும் தினமலர்! - ஒரு நெருடல்

இன்றய(23-03-05) தினமலரில்(www.dinamalar.com) "இது உங்கள் இடம்" பகுதியில் சி.ராதாகிருஷ்ணன் என்பவர் "தமிழை ஏன் அசிங்கப்படுத்த வேண்டும்?" என்ற தலைப்பில் எழுதியதில் ஒரு பகுதி.

"சலூன் கடை என்பதை சவரக்கடை என்று மாற்றினாலும், உள்ளே முடிவெட்டுதலும் முகமழித்தலும்தான் நடைபெறும்.அதே போல தமிழ் சினிமாக்கள் பெயரில் மட்டும் தமிழாக மாறினாலும், உள்ளே கற்பழிப்பு, ஆடை அவிழ்ப்பு, ஆபாசம், வன்முறை, விரசம் என்று கதைக்கு பதிலாக சதை தான் வீறு நடை போடும்."

முகச்சவரமும் கற்பழிப்பும் ஒன்றா? ஒப்பிட்டு எழுத வேறு உதாரணமே இல்லையா? இதில் நான் சாதியை இழுக்கவில்லை. ஆனால் ஒரு தொழிலை இப்படியா கேவலப்படுத்துவது? இது ஒரு வாசகர் கடிதமாக இருந்தாலும் பிறர்மனதை புண்படுத்தும் என்றால் அதை பத்திரிக்கை ஆசிரியர் அனுமதிக்கலாமா?

செவ்வாய், மார்ச் 15, 2005

அப்பாவின் சட்டை

Image hosted by Photobucket.com

கை சற்றே நீளமாயிருப்பினும்
எனக்கு சரியாகத்தான் இருக்கிறது
மொடமொடப்பான மடிப்புகள் விரைத்த
அப்பாவின் கதர்சட்டை

படியவாரிய ஈரத்தலையுடன்
கற்பூரம் கண்ணிலொற்றி
வெண்ணிற பட்டையிட்டு
ஒருமுறை முகர்ந்து மெதுவாய் உதறி
தலைவழியே அணிவார் இதை
நிறைவாகத்தானிருக்கும் பார்க்க
சாமிபடத்துக்கு சட்டமிட்டதைப்போல

கழுத்துப்பட்டை சற்றே பழுப்பேறி
தையல் பிரிந்திருந்தாலும்
வானத்தின் வெளுப்பாய்
லேசான நீலத்தில்

பாக்கெட்டின் மைகசிவு
துவைத்தும் போகாமல்
அவரின் பின்குறிப்பாய்

நாப்தலின் மணத்தையும் கடந்து
மெல்லியதாக பரவுகிறது
பெட்டி போட்ட வாசம்
உணரமுடிகிறது இருப்பை

ஏனென்று புரியவில்லை
முதலில் நன்றாயிருக்கிறதென்ற அம்மா
பிறகு விசித்து அழுதது

வெள்ளி, மார்ச் 04, 2005

சுயமழிந்த பொழுதுகள்



மாட்டிக்கொள்ளாத கள்ளத்தனத்தின்
ஒவ்வொரு முடிவிலும்
அவன் என் காதருகே
சிக்கிய நிலைகளில் அவனை அருகில்
அண்டவிட்டதே இல்லை
காப்பாற்ற இருக்கிறதென் நாக்கு

அமைதியின் வெண்மையில் அவன்
யுகங்களின் அழுக்குகளும் கறைகளும்
என் உடல்முழுவதும் திட்டுதிட்டாய்
அசிங்கங்களே அணிகலன்கள் என் கூட்டத்தில்
பாவம் அவன் பரிதாபமாய் அங்கே

ஒருவரையொருவர் சகித்தநிலையில்
மறைத்தவைகளையே ஆதாரங்களாய்
அமையுமென் உறவுகள்
என் உள்ளறிந்தும் அவன்
என்றுமே அன்னியமாய்

அடுத்தவர் அழுக்கையும் புழுநெளியும்
புண்களையும் நோண்டி முகர்கையில்
அனைவரும் ஆவரென் சத்ருகள்
அவனுடன் இருக்கையில் இதுவொரு பிரச்சனை

அவனே நானென அவனே நானென
ஓயாது பறையடிக்க
நம்பத்தொடங்கியது என் கூட்டம்
கூடவே நானும்

மெல்ல மெல்ல அவனை
அடித்து அமர்த்தி அழுக்குகள் பூசி
புரட்டுகள் துதித்து நரகல் படைத்து
நானே அவனென சொன்னபோது
அவமானம் தாங்காமல்
செத்துப்போனான்

நிம்மதியாய் வாழத்தொடங்கினேன்
நான்